Arkadaşımı Ziyaret İçin Ankara’ ya Gittim (:

mehmet-ve-benWebisyo‘ dan herkese merhabalar. Arkadaşlar uzun bir aranın ardından yeni bir makale yazıyorum. Aslında elimde yazacak makaleler birikti ancak gerek iş hayatımda gerekse özel hayatımda olan karmaşa ve yoğunluktan ötürü makale yazma fırsatı bulamadım. Bu makaleyi bile ancak girebiliyorum. Çünkü en sevdiğim arkadaşım Mehmet’ i ziyaret edeli neredeyse 1,5hafta oldu artık gerisini siz düşünün.

10 Mart Perşembe günü yola çıktım akşam uçağı ile Ankara‘ ya gittim. Yolculuk öncesi baya heyecanlıydım. Çünkü Mehmet’ i bayadır görmemiştim. Bayadır diyorum zaman söylemek istemiyorum çünkü en sevdiğim arkadaşımla bu kadar zaman görüşmemiş olduğumu öğrenirseniz utanırım 🙁 😀 Yolculuk keyifli geçti İzmir’ den Ankara’ ya 55dk gibi minimal bir sürede kazasız belasız gittim. Havaalanından kalkan servis ile kısa bir yolculuk yaparak Aşti’ ye ulaştım.

Mehmet beni Ankara’ nın Aşti bölgesinde karşıladı. Uzun zaman sonra ilk izlenimlerime göre baya gelişmişti 😀 İlkokul ve Lise dönemlerimizde benim boyum ondan fark edilir derecede uzundu. Ancak hırs yapmış olmalı baya bir boy atmış kerata 🙂 Her neyse buluştuğumuz yerde yemek yiyecek bir yere gittik. Güzel bir akşam yemeğinin ardından Mehmet’ in ev arkadaşları ile kaldığı siteye doğru yola çıktık. Kısa bir süre sonra Bilkent‘ te bulunan Çamlık Sitesi’ ne vardık. Eve girene kadar tabi herkeste olan yeni insanlarla tanışma fobisi bende de vardı. İçeri girdik.

Eşyalarımı bıraktım kıyafetimi değiştirdim oturuyoruz derken bir an önce tanışıp kaynaşmam gereken ev ahalisi bir bir ortaya çıkmaya başladı. Hepsiyle tek tek tanıştım ve aslında o kadar da kötü olmadığını fark ettim. Sonuçta aynı yaşta aynı kafada insanlardık bu kadar kasıntı niye ? 😀 Her neyse ilk günün ardından son güne kadar herşeyi yaptık. Kolpaçino 3. Devre filmine gittik, halısaha maçı yaptık, çevrede gezilebilecek yerleri gezdik vs.. Artık son güne gelmiştim yani 14 Mart. Son gün halısaha da kendimi kaybetmenin ve soğuk havada don atlet oynamanın verdiği etkiyle biraz hastalanmıştım.

Neyse ki biricik kankam Mehmet sabahın ilk saatlerinde bize sıcak ballı süt hazırladı da biraz olsun kendimizi toparladık. Artık yola çıkma vakti gelmişti. Yağmurlu bir 14 Mart sabahı yola çıktık. Mehmet’ in son gün okulda önemli dersi olduğu için bana yolun belli bir kısmında eşlik edebildi. Servise binip havaalanına vardım. Sonunda uçak saatim geldi ve yine başarılı bir uçuş sonrası İzmir’ e geri dönmüş oldum.

Buradan beni karşılamadan uğurlamaya kadar çok güzel vakit geçirmemi sağlayan canım arkadaşım Mehmet Ünal’ a sevgilerimi gönderiyorum. 🙂 Aşağıda izlemek isteyenler için bu güzel gezi ile ilgili küçük bir anı videomu paylaşıyorum (:

Ankara Bowling HatırasıÇok İyi Bowling Oynarım !

Vakit ayırıp makalemi okuyan herkese teşekkür ederim. Hepinizi seviyorum 🙂 Bir sonraki makalede görüşmek üzere..

25.03.2016 Cuma 

Ali YALÇIN

ali

Merhaba ben Ali, hayata pozitif bakan, devamlı olumlu biri olaya çalışan, az sayıda arkadaşı olan arkadaşlarına kanka diyen ve onları çok seven, oldukça komik, neşeli, çok iyi diş fırçalayan, bilgisayarcı, şarkı söyleyen, aklı fikri futbolda olan ve çok iyi futbol oynayan, topa sol ayak ile vuran, idealleri olan, bişeyler yapmak için, bir yerlere gelmek için devamlı çalışan bir insan. Ve bu yazıyı okuduğun için seni çok seviyor. :) | ''Hayal gücü, gözlerimizi kapattığımızda görebildiklerimizdir..'' ( Ali Yalçın ) | İletişim: ali@webisyo.com |

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

CAPTCHA

*